Ορθοπαιδική ή Ορθοπεδική;
"Τον όρο ορθοπαιδική έπλασε το 1741 ο Γάλλος γιατρός Nicolas Andry (1658-1742), καθηγητής στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων, στο έργο του «Πραγματεία περί ορθοπαιδίας ή προλήψεως και θεραπείας των σωματικών δυσπλασιών στα παιδιά». Το 1771 πλάστηκαν και οι όροι ορθοπαιδικός και ορθοπαιδικός γιατρός. Όπως είναι φανερό, ο όρος πλάστηκε από τον Andry, για να δηλώσει τη διόρθωση σωματικών δυσπλασιών του παιδιού: ορθο- + παιδ- + -ία. Κατ' επέκτασιν, ο όρος χρησιμοποιήθηκε αργότερα και για ενηλίκους. Η ετυμολογία αυτή είναι ευρύτερα αποδεκτή, γι' αυτό και στην Αγγλική ο όρος orthopaedics τείνει να επικρατήσει. Πως, όμως, προήλθε ο όρος ορθοπεδική με -ε-; Ο όρος αυτός οφείλεται σε παρετυμολογική σύνδεση της λέξης είτε με το pes, pedis, «πόδι» της Λατινικής είτε με το ελλην. πέδη (πβ. χειρο-πέδη, τροχο-πέδη), οπότε ορθοπεδική είναι το «να ορθώνεις (τα οστά) με πέδες» (με δεσμά/επίδεση/επιδέσμους κ.τ.ό.). Άρα η ετυμολογικά (σύμφωνα με την προέλευση της λέξης) ορθή γραφή είναι το ορθοπαιδική, όσο και αν η ορθοπαιδική δεν είναι μόνο για παιδιά. Σε αυτήν προσκρούει η γραφή που εσφαλμένα επικράτησε, το ορθοπεδική. Ορθότερος και από τους δύο όρους θα ήταν το παιδορθωτική ή, έστω, το πεδορθωτική. Όπως και ο σωστός όρος θα ήταν οδοντορθωτική και όχι ορθοδοντική!"
--Γ. Μπαμπινιώτης, Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, 2002
"ορθοπεδική: (η) ουσ. κλάδος της ιατρικής που ασχολείται με την πρόληψη και τη θεραπεία των μορφολογικών και λειτουργικών αλλοιώσεων του κινητικού συστήματος"
--Μείζον Ελληνικό Λεξικό Τεγόπουλος-Φυτράκης, 2002
