Bone Cement Implantation Syndrome (BCIS)- Συγγραφέας Χρήστος Νικολάου
Το οστικό τσιμέντο ή polymethylmethacrylate, χρησιμοποιείται συχνά στις διάφορες τεχνικές αρθροπλαστικής. Το τσιμέντο αγκυλώνεται στο σπογγώδη οστίτη ιστό και σταθεροποιεί ισχυρά την συσκεύη πρόσθεσης μέσα στον αυλό. Φυσιολογικά, η ενδοαυλική πίεση του μηριαίου οστού κυμαίνεται μεταξύ 15-30 mm Hg. Αναμειγνύοντας την πολυμερισμένη σκόνη polymethylmethacrylate με το υγρό μονομερές polymethymethacrylate προκαλείται πολυμερισμός, και διακλάδωση (cross-linking) των πολυμερών αλυσίδων. Η εξώθερμη αυτή αντίδραση έχει σαν αποτέλεσμα τη σκλήρυνση του τσιμέντου και τη διαστολή του. Η προκαλούμενη αύξηση της ενδομυελικής πίεσης (> 500 mm Ηg) προκαλεί το σχηματισμό θρόμβων από λίπος, μυελό, τσιμέντο και αέρα, στο φλεβικό δίκτυο του μηριαίου οστού. Η απελευθέρωση ιστικής θρομβοπλαστίνης μπορεί να προκαλέσει συσσώρευση αιμοπεταλίων, σχηματισμό μικροθρόμβων στο πνευμονικό αγγειακό δίκτυο, και καρδιαγγειακή αποσταθεροποίηση λόγω κυκλοφορίας αγγειοενεργών ουσιών. Η κλινική εκδήλωση του συνδρόμου εγκατάστασης οστικού τσιμέντου περιλαμβάνει υποξία (διαταραχές αερισμού-αιμάτωσης του πνεύμονα), υπόταση, αρρυθμίες (συμπεριλαμβανομένου του κολποκοιλιακού αποκλεισμού και της φλεβοκομβικής ανακοπής), πνευμονική υπέρταση και πτώση της καρδιακής παροχής. Εμβολή συμβαίνει, συχνότερα, κατά την εγκατάσταση της οστικής πρόσθεσης (femoral stem), ενώ σημαντική αύξηση της ενδοαυλικής πίεσης παρατηρείται κατά την προετοιμασία του αυλού για την υποδοχή της πρόσθεσης (bone reaming). Οι Terrell et al. το 2004 δημοσίευσαν περιστατικό διεγχειρητικής λιπώδους εμβολής κατά τη διάρκεια ολικής αρθροπλαστικής ισχίου σε σκύλο.